Dé ideale paginasnijder …

Je vraagt je af wie lacht, kijkt om je heen en wildvreemde mensen staren je verwonderd aan. Ken je dat? En dan concluderen: ‘okééé, ja dat was ik’. Natuurlijk doe je vervolgens alsof het de normaalste zaak van de wereld is … in de trein … op weg naar Dordrecht. Dit boekje heeft dat effect. Het is een ouwetje, stamt uit 1970 (!), heeft de tand des tijds zeker overleefd. Je leest een briefwisseling tussen Helene Hanff, beginnend schrijfster uit New York, en de medewerkers van Marks & Co, zo’n heerlijk antiquarisch boekwinkeltje op 84 Charing Cross Road. Het winkeltje heeft alles wat in New York niet te krijgen is en dus bestelt Hanff regelmatig bij de heren en dames in Londen.

Meer dan brieven

Engeland, 1949. Voedsel is nog op de bon, eieren en kousen zijn nauwelijks te krijgen. Vanuit New York verstuurt Helene pakketjes met levensmiddelen én ze bestelt boeken. Prachtige uitgaven van bekende en minder bekende auteurs. Je voelt het papier, ruikt de geur van de oude boeken en ziet een warme band ontstaan tussen mensen. Humor speelt geen onbelangrijke rol. De droge opmerkingen van Hanff doen je even wat minder serieus naar de realiteit kijken, bijvoorbeeld als ze schrijft over dé ideale paginasnijder:

Heb ik je verteld dat ik eindelijk de ideale paginasnijder heb gevonden? Het is een fruitmesje met parelmoeren handvat. Mijn moeder heeft me er een dozijn van nagelaten, er staat er een in de pennenbak op mijn bureau. Misschien ga ik wel met de verkeerde mensen om, maar ik heb gewoon nooit twaalf gasten die allemaal tegelijk fruit eten.

Een mooi boek blijft je bij: je vraagt je af wat de hoofdpersonen uitspoken als jij onder de douche staat, bij een saaie vergadering op je werk zit of staat te koken … Je leert ze kennen en kijkt even met hun blik naar het leven. Zo is het met de dames en heren uit 84 Charing Cross Road.

Boek Helene Hanff: 84 Charing Cross Road.