Moedervlekken

Oké. Uhhh. Huh? Juist ja. Hmm. Boeiend.

Mijn gedachten, tijdens het lezen van Moedervlekken (Arnon Grunberg), genomineerd voor de Libris Literatuurprijs. En dit boek spookt nog steeds door m’n hoofd. Ik had ooit een docent die – eufemistisch uitgedrukt – fan was van deze schrijver en zijn boeken. Dat bracht me aan het ‘Grunberg-lezen’. In de loop der jaren ben ik de verrassende, soms wat absurdistische inslag van zijn boeken gaan waarderen.

Afstand
Kadoké. Psychiater. Specialist in suïcidepreventie. Hij wil liever Kadoké genoemd worden en geen Oscar, de naam die hij aannam in plaats van Otto – de vader van Anne Frank naar wie hij vernoemd is. Hij staat tussen zijn patiënten en de dood. Afstand is het juiste woord. Kadoké oordeelt niet, maar observeert standvastig: zijn moeder (die in feite zijn vader is), zijn patiënten, zichzelf en zijn collega’s. Dat laat zich zien in de tekst en ‘t levert droog humoristische passages op.

´Misschien was er geen medisch dossier omdat hij in het buitenland woonde,’ zegt een collega met een baard. Die baard is nieuw. Sinds een paar maanden is de baard er. Daarvoor was er geen baard. Verder is de man hetzelfde gebleven.’

En dan …
Gedurende het verhaal ontwikkelt Kadoké zich van een rationeel figuur tot een licht wankelend persoon met twijfel over het leven, maar dit zonder de realiteit uit het oog te verliezen. Of doet hij dat juist wel? Geeft hij ons inzicht in de eigenlijk niet zo zwart-witte werkelijkheid? Wat te denken van het feit dat hij in een laatste reddingspoging een uitbehandelde patiënte in huis neemt om zijn moeder te verzorgen? Hoe is die relatie met zijn moeder eigenlijk te duiden? Het grijze gebied kom je voortdurend tegen in de vragen die de roman oproept.

Leven
We zijn de voortzetting van andermans trauma´s, zo zegt Kadoké; dat is leven. Je ziet dit terug in verwijzingen naar de WOII: de kampervaringen van zijn moeder, zijn vader die dit trauma overneemt, Kadoké die wordt vernoemd naar Otto Frank. Geldt deze uitspraak ook voor ons, lezers?

Al nieuwsgierig? 😉

O ja: interessant om na het lezen de documentaire Moeder & Grunberg te bekijken!