Rode wijn en Heksen en zo

Ze begonnen met Jip en Janneke, net zoals de oude dame bij haar eigen kinderen had gedaan. Misschien wel wat ouderwets, grinnikte ze: maar, ik ben ook oud. Toen ze genoeg geoefend hadden, toverde ze Heksen en zo van Annie M.G. Schmidt te voorschijn.

Ze dronken trouwens allang geen thee alleen meer, ook nuttigden ze wel eens een glaasje wijn. Deze sprookjes lees ik wel erg langzaam, fluisterde de leerling ongerust. Nou, dat gaat binnenkort vast vlotter, sprak de oude dame opgewekt. Proostend namen zij samen nog een slok rode wijn.

Laatst mailde deze leerling vanuit de VS dat ze een eigen exemplaar had gevonden en nu één lievelingsverhaal had: De maarschalk die zijn oor te luisteren legde. Dat is die van mij ook, mailde de oude dame terug.

Het gaat over een achterdochtige koning, die zijn maarschalk opdracht geeft zijn onderdanen af te luisteren met zijn afschroefbare oor. Als de koning hoort, dat zijn dochter een man met een beer, net iets te aardig vindt, geeft de koning opdracht hem op te pakken. Gelukkig waarschuwt de prinses hem op tijd en eet de beer het afschroefbare oor op.

Misschien moeten we, net als deze wijze oude dame, alleen maar Annie M.G. Schmidt lezen, beginnen met Jip en Janneke bij de thee en eindigen met Heksen en zo bij een goed glas rode wijn.