Hork of Holenbeer?

Op de voorpagina van de krant staan foto’s van prehistorische mensen. Grote bruine ogen staren mij aan. Zouden ze elkaar tóch ontmoet hebben? Zou het verhaal van “De stam van de Holenberen” echt gebeurd kunnen zijn?

De verlichte lezer

Mijn puberdochter leest verveeld in haar geschiedenisboek en zucht: SAAI. Als ik hoor dat het over de Verlichting gaat, kan ik het niet laten om bij haar te gaan zitten en alles wat ik weet erover te vertellen. En meer. Gek genoeg laat zij dit toe.

Dág, grijstinten…

“O Amor Natural”, ofwel “De liefde, natuurlijk” is een erotische documentaire over de dichter Carlos Drummond de Andarde. Toen ik die gedichten voor het eerst hoorde, bloosde ik mijn donkere tint dieprood. Deze gedichten werden voorgedragen door jonge en oude Brazillianen, en dat deden ze zo mooi dat je daarna alleen nog in die taal…

De kleine lastige lezer

Ik heb thuis een kleine lastige lezer die zichzelf ooit leerde lezen. Maar al snel dacht ze: zo ik ben klaar. Dat zei ze niet, ze las gewoon opeens niet meer. Geen letter.

Kitsch-Romane

Ik las ze voor het eerst op een terras in het Zwarte Woud tijdens een toen nog o-zo-lange zomervakantie. Dit deed ik onder het genot van Campari op ijs met een Franse Gauloises. Samen met mijn Duitse nichtje leerde wij elkaars taal. Zij als Duitse las een Nederlands bouquetreeks boekje en ik een heuse Kitsch-Romane.

De lastige lezer

Eigenlijk is het heel gek om te zeggen dat je een lastige lezer bent. Dat je niet zo veel leuk vindt om te lezen. Vooral als je alles wat je gelezen moet hebben, niet wilt lezen. Maar vaak wel moet. Omdat je op school moet lezen, tijdens je studie of voor je werk.

Een boek op gevoel

Op een van de afdelingen in onze bibliotheek loopt een collega die op gevoel boeken voor je uitzoekt. Zij kijkt je even goed aan, diep in je ogen en verdwijnt dan vervolgens een tijdje tussen de boeken. Verscholen tussen de boekenkasten gaat zij geruisloos te werk om dan met een glimlach terug te keren.

Koorddanseres

“Misschien dat iedereen wel elke minuut van elke dag leeft in angst, die hij diep wegstopt, zonder ooit even stil te staan en om te zien”.

Breed-bek-kikker

Ken je die mop over de breed-bek-kikker? Soms voel ik mij net zo. In de trein kijk ik, tussen mijn wimpers door, schuin opzij naar de kaft van het boek. En ik denk, dat is interessant. Af en toe vraag ik aarzelend, zoals laatst op een bankje in het park: “Wat leest u zoal?”.

De Trein der Traagheid

De laatste tijd gaat het weer goed mis bij de NS. Treinen die net nieuw zijn en niet rijden. Treinen die niet tegen het winterse weer kunnen. Als je geluk hebt, kun je in de trein wachten totdat die gaat rijden. Om de te tijd te doden, kan je een boek lezen. Of herlezen. Een…