De acht bergen

Opgeschoten schooljochies schieten voor de motorkap langs. Zijn bruine ogen lachen: vooruit, zij mogen door rood fietsen. Spreken in stilte. Het gemak van vrienden die elkaar jaren kennen. Al snel dient een bosrijk gebied zich aan. Boomtoppen reiken tot enorme hoogtes en uitgestrektheid komt je bij de eerste stappen op het slingerende pad tegemoet. De…

‘Hoor nu mijn stem’

’s Avonds zat ik in mijn relax-stoel naast de boekenkast. Ik sloeg Hoor nu mijn stem van Franca Treur dicht. Uitgelezen. De groene ogen van mijn kat Merlijn keken me wat verstoord aan. Boek uit betekent namelijk opstaan en dus geen plek meer op schoot. Ik bleef echter nog even zitten, want soms stemt een…

Ginevra

Als je Kijkduin nadert, springt de Vuurtoren meteen in het oog. Aangekomen bij de boulevard vangt je blik de zee, ruik je de zilte zeelucht en een uitgestrekt strand ligt voor je. Ik waande me even de hoofdpersoon uit Ginevra, staand op de top van een heuvel met uitzicht over een glooiend landschap, gehuld in…

Hé, ben je daar eindelijk?

Fuzzie. Zwierig. Zompig. Smurrie. En wat denk je van ‘zwamneus’? Woorden die in de klank hun betekenis vatten en het gevoel uitdrukken dat je erbij hebt. Als je nu denkt: ‘uh, wat?’ Ja, je moet een blog ergens beginnen en ‘fuzzie’ is ook zo’n woord. In het nieuwste gelijknamige boek van Hanna Bervoets vormen pluizige…

Altijd Augustus

1989. De Nederlandse vertaling van De duivelsverzen (Salman Rushdie) verschijnt. Augustus besluit het boek als onderwerp voor haar spreekbeurt te kiezen, maar weet niet waar ze moet beginnen. Zo begint Altijd Augustus van Maria Barnas, maar dit is slechts het topje van de ijsberg. De kracht van taal Als je verder denkt dan je leest,…

Wil

Muggen. Ze zijn er weer. Gisteravond – de smiechten duiken altijd ’s avonds op – las ik de laatste pagina’s van Wil.  Plotseling zag ik in het schijnsel van de lamp een megamug op mijn plafond chillen. Of het een tijgermug was, weet ik niet. Hij brulde niet en had geen strepen, dus denk ‘t…

Zachte riten

‘Schafen, Schafen!’ ‘Ah, kleine’. Ik wist niet dat het Duitse woord voor schaap zo eenvoudig was. Wat het dan wel had moeten zijn? Geen idee. Ik zit in de trein naar Den Haag. Achter me Duitse toeristen. Rechts dus een weiland met ‘babyschafen’. In mijn oor Bob Dylan: Well, Shakespeare, he’s in the alley. In…

Moedervlekken

Oké. Uhhh. Huh? Juist ja. Hmm. Boeiend. Mijn gedachten, tijdens het lezen van Moedervlekken (Arnon Grunberg), genomineerd voor de Libris Literatuurprijs. En dit boek spookt nog steeds door m’n hoofd. Ik had ooit een docent die – eufemistisch uitgedrukt – fan was van deze schrijver en zijn boeken. Dat bracht me aan het ‘Grunberg-lezen’. In…

De Johansons – Carla de Jong

Soms als ik een Haagse koffietent voorbij loop, roept de geur van koffie en shag herinneringen op aan verjaardagen vroeger bij mijn oma in het oude huis. We zaten met familie in de woonkamer, de tafel gevuld met hapjes en pinda’s. Een groepje ooms kaartte in de woonkeuken. Dat geur gekoppeld kan zijn aan herinneringen…

‘Olga en haar driekwartsmaten’ -Astrid Roemer

Oké, ik beken: ik houd van komma’s. Vanwege de betekenis en de vorm. Meneer van Dale zegt: ‘leesteken, aangeduid door een punt met een staartje’. Klinkt gezellig. Mensen kijken je vaak een beetje vreemd aan als je uitkomt voor je kommaliefde. En dan kijk ik maar vreemd terug. De komma heeft geen echt strikte regels….